.gif)
दे जाँत भण्याबरे हमरा सुदूरपश्चिममाइ सपैको मन हर्की झान्छ । दे जाँत झानाइ मान्सु परदेश हइ घर औन्या, नयाँ काँथड़ा, गरगहना किन्या गरन्थ्या । नयाँ पुरानो जिजसो भया लइ दुई तीन दिन आघाइ धोइधाइ स्वाइला सुतरा होइरन्या भ्या । घरमुण काम गद्या महिलान लइ देजाँतकि भणिबरे दुईतिन दिन आघाइ बठे घासपातको टाजो गरिराख्या भ्या । अइचो पुइचोइ गरिबरे लइ निकोनौलो पकाइहाल्या रे सप्पै जाँत निसिझान्या भया । टाड़ाटाड़ा बठे जाँत झानपड्या हुनाले मान्सु एक दिन अइतिरै बटी झान्या । गेदा घगरियानकि त कुरडि़ क्याइ हो गद्दि, जाँत झानाकि भणि एक दिन आघाइ बठे भुँयामुण खुट्टो नलुन्या । तसेरी एक गाउँमाइ एक घगरिया भोल रात्तनि देजाँत झौँलो भणि एकदिन आघाडि़ नाइधोइ कोरिकारी न्यारी चर्चरानि सिउँणी गाडि़बरे सिङारपटार गरी टुकटुकानि भइन । आब रात पडि़ रे सियाबरे कोर्यो मुण्डो बिगड्या हो भणि बसिरइन । भौति बेर त निन लाग्या लइ जबरजस्ती बिउजि रइन । आब आदा रात भयापाछा त उम्मु पसिगइन । आब देउरानि जेठानिनले ठट्टा गरिबरे तन बैरया अघाडि़बाट त्वा घोप्टेइ दियो । बिचारी उमुन्ज्याँ तोमा हात पड्या रे निन खुल्या त ओ इजु सिङार बिगडि़ ग्यो भणि मुखमुण हात लौन्या रैछन् । मुखमुण हात लुन्ज्याँ त्वोको मुसो मुखमुण लाग्या रैछ । आब उजालो हन्ज्या सप बिउज्या रे नाइधोइ गरि बटिन पस्या, तन रातै बटिरिउा भण्यो रे हातमुख नधोएइ तस्सि जात गइन । आब तनरा मुखमुणको मुसो धेकिबरे मान्स हाँस्या रे ऐलकि देजात मलपसी आइछ भण्याभ्या । आब मुखाइ भण्यो हो भणि नजाण्या रे आफूलइ उनुइ घगरियान सित उछिट्कन्या भइन ।
