.gif)
भन्या दा गउँमुण सोजासाजा मान्सु, उनरा एक चेलो एक चेलि गरि चार जनाइ नाःनी टुक्कु गद्दि मउ भै । भन्या दा ले पड्डा लेख्खाका नाउँमा नउँवाचक सम्म घरै बसि सिक्यो भ्यो । एक हल बल्ल, एक भुइसो, एक गाईको बाच्छो जब लै पालिराख्या भ्या । एकतुल्या गोरस होइरन्या, बुवाबज्या दिन बटिका एक दुई इजर रे एक कुलो लाग्या चार नालिको खेत भयो हनाले समे भया वर्ष अन्नको अकाल नहन्या रे बेसा गद्द नाइपड्या भ्यो । भन्या दा गउँइ मुण खेति किसानि गद्या, ग्वाला झान्या, गउँल्या भाइनका खेडि़जोडि़ अड़्म पड़्ममाइ लागिरन्या भ्या । जसो तसो गुजरा चलिरन्या भया हनाले कभै भाइरफेर नाइगया । घरैमुणका खेति किसानि बठे कन्जेइ घि, कन्जेइ बाकरा पाठो बेचिबरे चेलाचेलिन पड़ायो । चेलो दसपास भयापाछा देश गयो । पाँछ छै मइना देहरादुनमुण काटिबरे घर आयो । घर औन्या बेला खुप बुलबुलि छप्काइबरे, कानैन पिट्वा झोला रे हात्तै टेप लेइबरे मालथाइ पुग्यो । सपैसित ढोकभिट, आदलिकुशली भइ । भन्या दा पटकनका ड्यालिमाइ चौखिमा बसिबरे बासुलाले बौसा भिण छोल्ला¥या भ्या । पटकनका तलिउनि सोड़ामाइ पोलिखानाइ थोड़ा पैलि लाया घोगाका बोटुनले न्याराइ चोरबाला खितिराख्या भ्या । भन्यादा चेलो बुवासित देशकि खुप फुर्ति हाककु पैरेको भ्यो । कुरडि़ गद्दागद्दाइ घोगा बोट डिठ पडि़ रे उन्ज्याँ हिन्दीमाइ भन्छ बाबा ए क्या चिजका पेड़ है । भन्या दा खुप रिस आइ, घर है गया छइ मैना लै पुरा नाइ भया रे बड़ा नजाणेकि जनि क्या चिजका पेड़ है भन्छ । मारि रिस आइछ रे भण्यो यो तेरा मुख नझान्याका पेड़का पेड़ है । इसै खाइ त ततुन भएइ अइल अफनि बोलि लै भुलिगेइ तेरा मुख जन झौ तो घोगा कोसो रे भणि छ ।
