भदोका मैना देमाणु भौत ठूलि जाँत हन्छी । शुक्लपक्षकि द्वादशीका दिनबठे जाँत सुरु होइबरे पनिउका दिन फाटन्छी । द्वादशीका रात तेरत्याइ, तिरोदशीमा नानि जाँत, चतुर्दशीमा ठूलि जाँत रे पनिउँका दिन पनिउँकि जाँत भण्णान । तै जाँतमाइ देश विदेशका मान्सु औन्या रे खुप रमोल हन्या भ्यो । देजाँतका डेउड़ा भण्याबरे त मान्सुनको मन हर्की झान्या । झुपुरि काखी लै जाँत झानकि एक दुई दिन पैल्लि बठे गोरबाच्छानकि तन्यारो खोज्जामा रे जाँतमुण निकोनौलि पकुनाकि कुटनि पिसनिमाइ लागिरैन । नानि जाँतका प्रर्भात्तै रात्तै उठिबरे पर्सो पल्यौटि, लिपनि घसनि, नानीधुनि ग¥यो रे खानाइ पकुन पसिन । झुपु¥या काकाले रात्तै बल्लु फोयो रे पारिबाटाका बाँजानमुण चरुन पस्या । खानाकि पाक्या पाछा काखीले झुपु¥या का लाइ धदेइबरे खानाइ पाकिग्यो रे बल्ल घर ल्यास भण्यो । काकाले लै बल्लु घर लेइबरे गोठ बाद्यो । काखी भितर बठे घण्टी कसिणामा पानी लेइबरे आइन । काकाले हातखुट्टा धोयो रे आड़पन्द िधोती गादीबरे रोस्या थाइ गया । काखीले कस्या थलामा भात लै डुबक्या फाँणो लै हालिदियो । एक कटौरामाइ कुठा मिसेल घि लै राखिदियो । काका काखी दुएइले खानिपिनी खायो रे हड़ैन धोया काँथडा लाया रे जाँत गया ।  चौगड़ामा खुप ठूलो खेल लागि¥यो । काका बौस्याबटिनका खेल लाग्या, काखी घगरियानका खेल लागिन । झिकबेर दुएइले डेउडा खेल्यापाछा एकठौर बस्यान । काखीले मुइ त घुम्मा घुममा भोक लागि रे केइ किनिदिन्या नाइ हौ त भणिछ । उतिमाइ बजारबठे किनिबरे खान्या खान्कि भणेकि केला रे गोला मिसिरी मात्तरी हन्थ्यो । सुरुसुरुमाइ देशी आइबरे जुल्फि पकाइराख्यो भ्यो तै जाँत रे काखीले जुल्फी धेकिबरे पारि ऊ कि हो ब न्याराइ सेलुनका जसा फेरावालो भणिछ । काकाले भण्यो जुल्फि हो खाने है त हिट किनिदिनौ भणिछ । उतिमाइ दश रुप्या किलो जुल्फि मिल्या रे काकाले आदाकिलो जुल्फि माग्यो रे काखीका हात दियो । काखी उत्तेइ एकचाल बसिबरे जुल्फि खान पसिन । जुल्फि भितरका गुल्यो रस धेकि काखी अचम्म पडि़न रे तइ जुल्फिका फेरा एइहड लै उइहड़ लै वर्काइ फर्काइ हेद्द पसिन । जुल्फिका फेरामा कत्तेइ लै टोटो धेक्यो नाइ रे भण्यो धन्य राजा अंग्रेज कन्का ढुल्ला भितर मः कस्या कोत्या है ।