एक चोर अनारो पड्या गाउँतिर झान्ना¥यो रै छ । गउँगर्खा पुग्गा है पैल्लि जङ्गलका बिटमाइ दोबाटाखाइ उक मान्स भिट्यो ।  दुएइनिकि जम्काभिट भै रे चोर ले सोद्यो “को है तुइ, एइ अनारपड्या काँ है झान्या ?”  
उन्ज्या ऊ मान्स बोल्यो रे भण्यो “तुइ को है पैल्लि बता, पुइ मुइ बतुलो ।” 
चोर बोलन्छ रे भण्यो “मुइ त चोर हुँ रे तुइ को है ?”
ऊ लै बोलन्छ रे “मुइ लै चोर हुँ ।”
चोर बोलन्छ रे “अहो तसो भया दुएइ चोर भया पुइ हम, आब दुएइ मिलिबरे चारी गद्दु । आब सजि भ्यो, जो लै चोर्ला दुएइ मिलिबरे बाण्ला ।”
दुएइ जनान सहमति भइ, उन्ज्याँ आनारो लै निक्करी पडिग्यो । तन दुएइ गाउँतिर चोद्दकि गयान ।  झानाझाना गाउँमाइ पुग्यान । पैल्लिवालो चोर त भौत चलाख थ्यो रे जो बाटामाइ भिटियो चोर तस्सोइ लट्याठ रैछ । चलाख चोरले जाणिहालयो रे उइहता काम गरुनपस्यो । 
चलाख चोरले भण्यो “धैँ झाइ त पुइ पारे उइ घर एक कान लाइ आइ त सिया छन् कि बिउजा छन् ।” लट्याठ चोर उइघर गैछ रे भितर गुनगुन गद्दा¥या सुणिछ । आब तो फक्र्यो रे भण्यो “तइ घर त बिउजाइ ¥यान, भितर मान्स बोल्ला¥यान ।”
चलाख चोरले अर्खो घर धेकायो रे आँजि भणिछ “धैँ अर्खा घर एक कान लाइआइत सिया छन् कि बिउजा ।” ऊ आँजी गयो । वाँ लै उसेइ कन्सुणा लाग्यो रे गुनगुनुइ सुणि रे फर्किआयोे । 
चलाख चोरले सोद्यो “कि भ्यो सिरयान त बिउजाइ छन्”  । उइले भण्यो “नाइनाइ तइ घर लै बिउजाइ छन् । ”
आँजि चलाख चोरले भण्यो “झा पुइ अर्खा घर एक कान लाइआइत सिया छन् कि बिउजा” । उन्ज्या लट्याठ चोर बोल्यो रे मेरा त दुएइ कान हन रे लाइआइग्यो, आब तेसरो कान काँहै लउँ ?
उन्ज्या चलाख चोर बोल्यो रे अहो तसो ब हो ब लौ हिट पुइ आब दुएइ झानु पारे उय घर रे हिट आघा लाग भणिछ । दुएइ सौकारुनका घर पुग्या । दुएइ भाइरथाइ है कन्सुण लाग्यान रे सप सिरया ¥यान । 
चलाख चोर सुच्यो एइ भितर लौ नौ रे केइ स्टिलका भाँणाकुणा ल्यालो भणि झा पुइ भितर झा रे केइ सेतो चिज चोरिलिआइ भणिछ । आब तो लट्याठ चोर भितर गायो रे विण्णाइन है छाँच सारिबरे लेइछ भाइर आयो । कि पाएइला, कि लिएइ धै धेकाइ त भण्यो रे तो त बेल्यामाइ छाँच धेकुन पस्यो । उन्ज्या चोर बोल्यो रे यो छाँच क्याइ लेएइ, झा केइ गर्वाचिज चोरी लिआइ भण्यो । आब ऊ भितर गयो रे चुलाका डिल्कनाको ढङो रै छ ठूलो रे तै कानमा राखिबरे लियो । आब तै चोर रिस आइछ । तुइ केइन है चोरी सक्या रे हिट दुएइ झानु रे भितर हमरापुत घडाम्मु भया, केय लै आवाज आया मान्स बिजन्ना त म्याउ गर्ला रे बिल्लो हो भणि सुचन्ना भणिछ । आब दुएइ भितर गयान । उन्ज्या चलाख चोरका पुत भाणानकि आवाज आइछ रे उइ घरकि घरिनाले को हो भणिछ । उन्ज्याँ चलाख चोरले म्याउँ गरिछ । बिल्लो हो भणि आजि सि गयान । उतिपाछा तै लट्याठ चोरका पुत लै घडाम्मु भैछ । उन्ज्या आँजि तनरि निन खुलिछ रे एइ को हो ? भणिछ । उन्ज्याँ तो लट्याठ चोर बोलन्छ रे मुइ अर्खो बिल्लो हुँ भणिछ । मान्स बोल्यो सुणन्ज्या सपै बिउजि गयान रे चलाख चोर भाजिगैछ, आब तो लट्याठ हात पड्यो  । उतिपाछा तै समाइछ रे अद्मद्दो हन्ज्याँसम्म हाण्यो रे पुइ छाडिछ ।