एकदिन पर्भात्तै मुख्या बज्या लै भणर्या बाब लै पण्णानका घर गया । पण्णा रात्तै नानिधुनी गरेबरे सन्या पूजामा बैरया भया । पण्यानी लिपघर गरी चाहा पकुनाइ चुलाइनि आगो बाल्लपसिन । उन्ज्या भाइर बठे मुख्यान ले ओ पण्णौ काँ छौ भणि धदेयो । पण्णा सन्यापूजामा भ्या रे रे पण्यानि भाइर आइन । ढोकाभिट आदलीकुशली भै । भणर्यानले  पण्णा काँ छन् ब पण्यानिउ भण्यो । पण्यानिनले सन्यापूजा गद्दार्यान रे बस भण्यो ।   पण्यानिनले भितरथाइ मोथ्याको फिन डसेइदियो रे बस भण्यो । मुख्या लै भणर्या लै फिनामा बस्या । पण्यानिनले चाहा माजमाइ राख्यो । उन्ज्या पण्णालै सन्यापूजा गरिसकिबरे मजेला है भाइल्ला खण्ण आया । पण्णानसित लै ढोकाभिट आदली कुसली भै । उन्ज्या पण्यानीनले ठूला स्टिलका गिलासुनमाइ चाहा लै थलामा ठिन्क्या गुडकी कट्टी लै लेइबरे आइन । सपै जना चाहा खानाखानाइ करडि़मा लाग्या । पण्णानले सोद्यो आज कि काम आइथ्या पुइ भणि सोद्यो । भणर्या बोल्या रे पण्णौ जातो पूज्जु उसोइ रैरैछ रे तब कब पुज्जु भणि सल्लाग गद्द आयाया हू भण्यो । पण्णानले  ए हे लौ ठिक छ पुइ भोल छन्चर बार भ्यो रे भोलै पुज्ला पुइ, तयार गरिराख्या, मुइ आइझौलो भणिछ । 
मुख्या रे भण¥या ता बठे घर आयान रे गाउँमुणका मान्सु सप्पै बोलाया । मुख्यानले सपखाइ भोल जातो पुजिन्या हो ला भायौ पुइ रे आब आज तयारि गद्द पड्यो भण्यो । गाउँमुणका सयाना मान्स एकठौर बसिबरे जातो पुज्जाकि  कुरडि होइरैथि रे उन्ज्या उत्तेइ गेदामेदा आयान रे खेल गद्द पस्या । गेदा खेल खेलन्ज्याँ कला रे कनौटो गद्द पस्यान । उन्ज्याँ एक बुडान रिस आइ रे भण्यो अला भायौ भोल यिन गेदान नाइ लैझु जातो पुज्जि ठौर, खचबच भौत गद्दान रे कोइ जनलिया गेदान भणिछ । मुख्या रे भण¥यानले लै तसैमा सइ थाप्यो । तत्तेइ कुरडि गद्दागद्दाइ मुख्यानले तमख्या थैलो निकाल्यो रे तमाख माण्ण पस्या । तमाख सुल्पामाइ भरिबरे ठिन्क्या थैलो निकाल्यो रे ततिउनि है ठिन्का रे झुल्यो निकालिबरे ठोस्सु पस्या । मुख्यान ले झुलो सिल्काइबरे सुल्पामा राख्यो रे सापी पानीउनि भिजाइबरे निचोड्यो रे सुल्पामुण बडिबरे तमाख खानपस्या । आनारो पड्डा सप्पै कुरडिकानी गरिबरे अफना अफना घर गया । 
भोलिकादिन प्रभात्तै मुख्यानले नानिधुनि गरि सन्यापूजा ग¥यो । हडैन आडपन्दी धोती लै, एक तस्सी अदोड कुर्ता, भाइरबाटा खुमट्या भोटो लायो । उन्ज्या मुख्यानी ठूला गिलासमा दुद लेइन । तात्ताइ दुदका मथिमा एकडाडु उन्जेइ तायो घि हालिबरे मुख्यानका हात दियो । मुख्या चौखिमाइ बसिबरे दुद खानपस्या । मुख्यानी धुप पोखल बटिउन पसिन । मुख्यानिनले एक गिलासमा घि, चारमुठी चावल, एक मुठी जौँतिल रे चार पात कुर्जाका झोलाइन हालिदिया । उन्ज्या पण्णा लै पुगिग्या । मथिबठे भण¥या लै आया । तिनै जना जातो पुज्जि  ठौर गयान । और मान्स लै धुप पोखल रे देप्तान चडुन्या अफनि अफनि स्याको समान लेइबरे पुग्या । आब दस बाह्र जना सयाना सयाना मान्स तत्ते बस्या रे तमाख भद्द पस्या । सपै कुरडिकानिमा लाग्या आब भौत्ति बेर होइगै उन्ज्याँ एक सयाना मान्स बोल्या रे अला दरुवा खोज्जाथ्या रे भण्यो । अर्खा सयाना बोल्या रे अँ खोज्जुइ  थ्यो रे पुइ भण्यो । तसेइ खोज्जुइ थ्यो खोज्ुइ थ्यो भण्णा भण्णा दिन ढलिग्यो । सप सयाना भ्या रे चाइन्या समान खोज्या कोइनाइ रे खोज्जु थ्यो मात्तरी भण्या । रात पडिगै खोज्जुइथ्यो भण्णा भण्णा जातो पुज्जु तसोइ रै ग्यो । उन्ज्या एक सयाना बोल्या रे अला गेदामेदा लियो भ्या काम भण्णाकि हन्थ्यो रे बेलि हमले गल्ति गरिहाल्या । आब आज केइन हन्या हो रे भोल गेदामेदान लिऔँला रे पुइ पुज्ला जातो भण्यो रे सपै घर फक्र्या । भोलिका दिन गेदान लेइ आयारे पुइ जातो पुजियो । तब बठे गेदा नभ्या जातोइ नाइपुजिनोे भण्या किस्साइ रयो ।