.gif)
स्यूँ स्वाँस्सै बहला हुनान नहुना कै कोख माया मिजूँ
भाषा भैछ बिमार आज हमरी किक्याब सुच्चौ इजू।
मेरो नाक टिस्याँङ गच्छ जि भयो औन्नाछि निच्छी गन,
छाती ठोस्सु पस्यूँ दनाम्म घनले डाँसी ढुङाझो मन।
माटो रुन्छ विलाप गच्छ बिचरो नै थिन् इजालै खुसी,
नै धेक्दूँ समता समाज घरलै मन्स्यौल काँ रै उसी।
झाँको झाड्डु पस्यान मान्सु अपना हिट्टान उल्टा बटा,
भाषाभेष भुली सबै पितरकी अर्ती घुरायो कठा।
डेरीका दुदझा डकार खसरा औनान नौनी खया,
सासू हुन्छ अजिण्णु ब्याल्क घरकी ब्वारी पसौल्या भया
विण्णा पल्तिर राज गच्छ ढडुवा भुण्णाछ आँजी दखा,
भन्क्या आज समाजका भितरलै गौनाड़ उड्या मखा।
दच्को हुन्छ जि रैछ जै हड़सिया नै नीन औनी बसा,
चेडी़ झोल पिनान गोरस भुली रात्तै उठी मल्पसा।
जाँ जन् झा भुणि सम्जया उथझना झ्यारी छुटन्छे बड़,
मुन्डो चिड्कि हनक्क औन्छ जरलै मेरा भितल्ला हड़।
भाँचो हाल्लु पस्यान ऐतिरबठै संस्कार छाडापन,
हाण्णौँ मुट्कि चना घुमाइ घिचडो़ छुद्दिन्छ जन्जा मन
नौलो पैरन आइरैछ हडका थेल्का उदाडी़बरे,
अर्खाको थुक चाट्टुलाछ जिबडो़ कर्तव्य छाडीबरे।
जर्म्या ढ्वाङ उनै जणापति उनै बैदार जो छन् ठुला,
हम्रो मौलिक सभ्यता उनबटा लौन्या बिसौरी हुला।
छाडा फैसनले मतर्कन पसी द्यौडा बिसर्गै लछु,
धेकी सभ्य समाजकी इसिकला सुच्चौब कै लोक छु।
