.gif)
पङ्याको चानन
उसैखाइ सिर्खण्ण भण्णा
कलिका बामुन
कालीका छालकी
मान्सकी परानी भायौ
खेती हो कालकी
आसाड़का मैना
रोपाइका गाड़ामा आएइ
भेट्ला दुएइ बैना
टाटुकी हरेवा
गातकी घगिया पैरु
उड़न्या परेवा
तसोइ हन्छ चेला
सोरोइ सत्तुर बुवा बैरी
जवानीका बेला
साजा पौना आया
झल पडि अनारो होइग्यो
भाइर बसाइ पाया
कन्काइको लै खौला
घोगा नपिस्याका भया
घट्ट क्याकी झौला
मुङरौका धारा
तोइनभ्या बगन्या पानी
तिसाइ रन्थ्या सारा
धिनालीको पारो
मथौटो जनपोख्या भायौ
आँखो लाया थारो
फुलिञ्यान फूल
तोइनभ्या जीवन नाइथि
धन्य पानी मूल
काफलकी दानी
रुखका चुफुला रइगइ
क्यारु सुर्ता माणी
गंगोत्रीका फिका
मुण्डाइनि पण्णाले खित्या
जसाभ्यालै निका
बाव्यो बाटी कुच्चो
मैलो मन क्याले हो झाड्ड
रातदिन सुच्चो
मुङराले चुट्टु
कोदाका सुकेका बाला
ओखलैनी कुट्टु
भयो कसो कसो
मुल्या मुख्या पौणा घाणौ
क्याइ गरन्छ तसो
उइ झान्छ अघाडि़
लङ्का पुगया हनुमान
गुनाकी पगड़ी
बिन दुदैकी खिर
बिन मासै बटुक पाक्या
हृदयकी गिर
हन्दरो बालिबरे
मौरा बोलुनाकी झान्या
काली टोपी हालिबरे
पिणौका पातमा
टल्कन्या पानीको थोपो
कति रलो साथमा
सीताको हरण
आफूइले बोलायो काल
आफूनोइ मरण
केदार झानान
धुनी जगाइ बस्या बिल्ला
वाइ मुसा खानान
पुइज्या साड़ो क्याकी
मुलाइले बुवाइन धेक्यो
उइ भदैका ब्याकी
घरिनाले घर
जै घर घरिना नाइथी
उइ घर कि गर
माण्णौ ठूली आस
भाई भया भरोसा हन्छ
बस मेरा पास
सीताको ब्या भयो
राम राजा धुनुष टोड़्या
तमरो क्या गयो
चर भुइसी चर
जसी औछी साइका मन
उसो उसो गर
