यक बकतकि बात हाे, यकाे चेलाे जुवा खेल्ला जाेरकाे रैछ ।जुवा खेल्ला: लत बस्साले जुवा खेल्ल छाडिनसक्द्या । जुवामा कभै हाद्द्या कभै जित्त्या रैछ: । यकदिन ताे जुवाकि खा: ल बठे डाणु जितिबरे घर लेइ आइगैछ । उइका घरा डाणुमाइ टाेटाे पणिरेकाे रैछ , हेलासारै हेलासारमा आँफर झान नपाइबरे रे जुलघाट झान नपाइबरे तसाइ टाेटा डाणुले काम चलाइ राख्याे रै छ । जेधा गरि भान्सामाइ काम गद्द्या उइकि इजा भया हुनाले टाेटा डाणुकाे दुख्ख इजाइलाई जाण्न्या भई ।  तै दिन इजा चेलाले डाणु लेयाे धेकीबरे खुसि हाेइगैछ " है बा है डाणु टाेटाे पडिबरे आफत आइरैथि रे लेइगैछै तेरा प्रसात् " इजाले भुणिहाल्याे । " काँ है लेयाे भुणेइ ब ताे डाणु " पराला फिनामाइ तेर्सिया बुवाले साेदिहाल्याे । " काँ है लेयाे ब पारि जितिबरे लेया हाे , अाैर काँ है लेयाे ब , तमले त नाइ लेइसक्या डाणु टाेटा पण्या कति हाेइगया रे बणा काँ है लेयाे ब भुण्ना छ , न्याराई ब छ तम त " इजाले उइका बुवालाई कडा जवाफ दि हाल्याे । बुवाले सम्झायाे ए बुणि खुसि जनहाेइ ताे डाणु जै काे हाे उसैलाई फिर्ता गरिदे भुण जुवारिनाे भर नाइहुनाे हेर तै  डाणुका लाग्दा ताउलाे झालाे रे पुइ जाँणलि , झिक्कै जाण्न्या जनहाेइ । इजाले है है तम जाणन्छ रे मेराे चेलाे तसाे थाेडि हाे भुणिबरे इजा मट्किबरे भितरि गै छ । दाेसरा दिन इजा भान्सामा गैन, भात पकाैनाकि ताउलाे खाेज्ज पसिन् रे ताउलाे त मिल्याेइ नाई । ओ बुणाै ताउलाे धेक्या त तमले , काँ ब पण्याे नाइ पाइन्नारयाे, आब जाउलाे क्या माइ हाे ब उमाल्लु ? इजाले अफना बुणा धदेइ हाल्याे । बुणाले  तेरा चेला साेद्दि नि ब बेलि ताेखि लुवा डाणु लेइथ्याे रे उसै साेद, काँ गयाे ब ताे ? भुण्यापछा इजा कि हाेश उडिगै । चेलालाई धदिउँ छे त चेलाे त नाइ, अन्निफन्नि जुवाकि खालमाइ तमा: ताउलाे डिक राखिबरे जुवा खेल्लामाइ । साँच्चि लुवा डाणुका लाग्दा तम्या ताउलाे हराई गयाे । उइ बकत बठे तसाे प्रवृत्ति धेकियाबरे " डाणुका लाग्दा ताउलाे गयाे " हाे बिचार गर्‍या हाँ भणिबरे सयाना सचेत गराैनान् ।
मीतबन्धु